Waterkers

WATERKERS

brok pure gezondheid


Waterkers is een doorlevende waterplant die van nature voor­komt in heldere beken en rivieren. Het plantje groeit best in stromend water en vormt dan witte wortel, die de voedingsstoffen uit het water opnemen. is bijzonder rijk aar; vitamine een anorganische zouten en een echte krachtbron. Waterkers is een echte vitaminebom die je best vers eet en geregeld op tafel moet komen. Voor amateurs is ze moeilijk te telen omdat je over een heus beekje en kalkrijke grond moet beschikken.

 

Een beetje geschiedenis

Waterkers wordt ook wel “cresson” genoemd, is een waterplant die nog in het wild voorkomt in Europa en Noord-Amerika. Het is weliswaar een interessante en belangrij­ke plant, maar ze wordt niet zo vaak en niet zo gemakkelijk door amateurs geteeld omdat het geen gemakkelijke groente is. je moet al een kalkrijke bodem en zelfs een heus bron net je hebben om daarin te slagen. Watervervuiling is funest voor dit plantje. In Europa vind je twee soorten in het wild. Uit cultuur ontsnapte waterkers wordt ook nog in het wild aangetroffen in Noord-Amerika en Nieuw-Zeeland. De Romeinen zagen waterkers trouwens reeds als een belangrijke, waardevolle saladeplant. Pas later wist men dat ze een prima bron van vitamine C betekende en scheurbuik kon voorkomen. Het zou tot 1850 duren vooraleer men voor het eerst gewag maakte van gecultiveerde waterkers en dan nog wel in Duitsland. Bij Gravesand in Engeland was het plantje al in 1808 in cultuur genomen, waar het vooral aangetroffen werd in de omgeving van de kalkbronnen. Omdat het bronwater er constant 10°C is, kon het plantje ook in de win­ter doorgroeien.

 

Stromend water

De ideale omgeving voor waterkers is snelstromend, helder en kalkrijk water met een temperatuur van 8 à 12°C. Waterkers heeft tamelijk lange stelen en wordt meestal in bosjes verkocht. Er bestaat een fijne en een grove soort. De groente smaakt een beetje peperachtig.

Waterkers wordt net als andere kersensoorten voornamelijk rauw gebruikt in salades, maar wordt ook vaak verwerkt in soep. Snijd met een scherp mes het onderste stukje van de steel van de waterkers weg. Was de groente enkele malen goed in water en droog in een slacentrifuge.

Waterkers kwam in ons land tot in de jaren ‘60 en ‘70 nog veel voor in stromende beek­jes, sloten en kanalen. Toen door vervuiling de waterkers uit die waterlopen was verdwenen ontstond er in ons land, mede onder invloed van de nouvelle cuisine, veel vraag naar waterkers. Aanvankelijk werd vrijwel alle waterkers geïmporteerd. Tegenwoordig wordt waterkers ook in ons land, in steeds grotere hoeveelheden, geteeld. De geteelde waterkers is wat de smaak betreft niet of nauwelijks te onderscheiden van de wilde waterkers zoals die in de Ardennen en Vogezen nog voorkomt.

Waterkers heeft ronde, donkergroene blaadjes en wordt ook “cresson” genoemd. Verwant aan de waterkers is er de tuinkers. Deze heeft kleinere blaadjes en smaakt pittiger. Tuinkers wordt in doosjes met een kunstmatige voedingsbodem verkocht.

 

Bomvol gezondheid

Waterkers is vanwege het zeer hoge gehalte aan vitamine C een bijzonder gezonde plant maar ze moet wel goed gewassen worden omdat ze anders een parasitaire wormziekte kan overbrengen, de zogenaamde distomatose. Het plantje bevat veel anorganische zou­ten. Men moet de plant vers eten, dan is ze een echte krachtbron.


 

Waterkers is een caloriearme groente en is rijk aan ijzer, calcium, jodium, vitamine A en C. Bovendien heeft waterkers een gunstige werking op de zenuwen en hoge bloeddruk. Waterkers heeft een bloedzuiverende en vochtafdrijvende werking en helpt om de eet­lust op te wekken. De groene blaadjes zijn rijk aan zwavel, wat een gunstig effect heeft op de huid, het haar en de nagels. Ook voor kinderen is waterkers een gezonde hap.

Daarenboven hebben wetenschappers aan de universiteit van Minnesota in de VS een stof ontdekt in waterkers die een van de schadelijke stoffen in tabaksrook kan afbreken. Wie zo’n 20 sigaretten per dag rookt, zou niet minder dan 175 g rauwe waterkers per dag moeten eten. Voedingswaarde per 100 g: energie 12 kcal of 50 kj.

 

Planten en oogsten

Waterkers is een vitaminerijke groente, die in ons land in stromend water op vrij grote schaal wordt geteeld. Zoals gezegd is waterkers een moeilijk te kweken groente, waar­bij de kwaliteit van het water een grote rol speelt. Indien nodig wordt er een natuurlijk product op basis van zeewier toegevoegd aan het water, opdat er genoeg magnesium, ijzer en calcium aanwezig zou zijn als voedende bestanddelen voor de waterkers.

Wij beschouwen de waterkers als een exclusieve groente, maar in sommige landen is dit gewoon rivieronkruid. Dit komt omdat waterkers, of “cresson”, van oorsprong een moerasplant je is. Beddingen kunnen er vaak vol mee staan. En dat is een goed teken want waar waterkers groeit stroomt zuiver water.

Om waterkers te telen dient de natuur nagebootst te worden. De plantjes gedijen best in een bodempje stromend water en vormen witte wortels om voedingsstoffen uit het water op te nemen.

 

Grootmoeders tip van Winiefred

Mannen van rond de veertig hebben het niet altijd gemakkelijk! Ze beginnen een buik­je te krijgen, de conditie van vroeger is weg en het haar begint dunne plekken te verto­nen. De spanning raakt uit hun relatie, de jonge meisjes hebben geen oog meer voor hen! De oplossing is: waterkers.

Eet veel waterkers en je buik wordt platter en je haardos dikker. Je kan weer op succes rekenen bij het andere geslacht. Nog beter is het als je je vrouw ook waterkers laat eten. Jonge vrouwen zullen langer jong blijven en oudere vrouwen krijgen hun meisjesachti­ge uitstraling terug. Eet samen veel waterkers en een lange en gelukkige relatie zal het gevolg zijn.

 

Praktisch

Waterkers wordt in bosjes verkocht en is het hele jaar door verkrijgbaar. Let bij de aan­koop van waterkers op stevige, donkergroene blaadjes. Waterkers kan enige dagen bewaard blijven in een glas met water dat af en toe ververst wordt. Bewaar waterkers liefst bij een temperatuur van 0 tot 4° C. Veelvuldig nat maken. Waterkers is een vrij kwetsbare groente. Consumeer de groente zo snel mogelijk. Bewaar de groente maxi­mum 1 dag in een vochtige, open plastic zak in de koelkast. Waterkers is uiterst geschikt als garnering van gerechten. De donkergroene, eivormige bladeren kunnen ook verwerkt worden in salades. Voor gebruik wordt de waterkers voorzichtig gespoeld in water. De plantjes moeten er bij aanschaf fris uitzien. Als je er niet meteen raad mee weet, stop waterkers dan in een pot zonder water met een plastieken zak eroverheen, zodat de blaadjes niet verleppen. Waterkers wordt tegenwoordig vrijwel uitsluitend rauw gegeten. Ragfijn gesneden kan ze door zachte boter worden geroerd, waardoor er een smakelijk broodsmeersel ontstaat dat bijzonder fijn smaakt op sandwiches met ei.


 

Winiefred weet raad

Voel je je wat moe en ben je snel verkouden of grieperig, dan mis je wellicht vitamines en mineralen. Waterkers is daarvoor een echte stimulans. Het maakt je op korte tijd fit en kerngezond.

 

Recepten

Aspergesalade met zalmreepjes en slagroom

Ingrediënten:

1 bakje waterkers, 250 g groene asperges, 200 g gemarineerde zalm, 1,5 cm gember­wortel, 4 eetl. olijfolie, 2 eetl. witte wijnazijn, 4 eetl. slagroom, 1 eetl. imitatiekaviaar, peper en zout.

Bereiding:

Asperges voorzichtig wassen en aan onderkant circa 2 à 3 cm afsnijden. In een pan met water en zout de asperges (afhankelijk van dikte) in ca 10-15 min. gaar koken. De asperges in hun kookvocht laten afkoelen. De gember schillen en zeer fijn snijden. Olie, azijn en gesneden

gember tot dressing roeren, zout en peper naar smaak

toevoegen. De zalm in reepjes snijden. De slagroom los­roeren met zout en peper. De waterkers in een ruime kom brengen met gemberdressing. Het mengsel over 4 bor­den verdelen. De zalmreepjes over waterkers verdelen. De asperges bij de salade leggen. De slagroom op de asperges scheppen. De imitatiekaviaar met een theelepel­tje op de slagroom scheppen.

 

Witlofgratin met waterkers en kip

Ingrediënten:

1 bakje waterkers, 600 g kippenfilet, 12 stronkjes witlof, 12 sneetjes spek (gerookt),
1 ei, 2 tomaten, 1 theel. suiker, een klontje bakboter, 2 dl gevogeltefond, 2 theel. maïs­zetmeel, 1 dl halfvolle melk, 1 eetl. citroensap, nootmuskaat, peper en zout.

Bereiding:

Het witlof schoonmaken en de bittere kern verwijderen. Het witlof onder deksel gedurende 6 min. blancheren in water met een snuifje suiker en een. klontje boter. Het wit­ lof afgieten en even laten afkoelen. Het kookvocht bewa­ren. Het kippenvlees door de gehaktmolen halen. Het gehakt aanmaken met ei en kruiden met peper, zout en nootmuskaat. Uitrollen tot een worst en in gelijke delen verdelen. De oven voor­verwarmen op 190°C.

De bladeren van elk witlofstronkje voorzichtig één voor één naar buiten plooien
(ze mogen niet loskomen). Het binnenste blad vullen met een deeltje gerold kippenge­hakt. De bladeren stuk voor stuk weer naar binnen plooi­en. Ten slotte een plakje spek om elk witlofstronkje rollen en het geheel vastbinden met keukengaren. Een vuurvas­te ovenschaal beboteren en de witlofstronkjes er naast elkaar in schikken. De schaal gedurende 20 minuten in de hete oven schuiven. Intussen de gevogeltefond met even­veel kookvocht van het witlof en een scheutje citroensap aan de kook brengen. De saus binden met maïszetmeel dat opgelost werd in een scheutje melk. De waterkers mixen in de rest van de melk en dit door de gebonden saus roeren. Op smaak brengen met peper en zout en nog even doorverwarmen zonder te koken. De tomaten ont­vellen, de pitjes verwijderen en in blokjes snijden. Het gevulde witlof opdienen met een aardappel in de schil of gekookte aardappelen, de waterkerssaus en blokjes tomaat.

Links